QuartzSpectrum
Kayıtlı Kullanıcı
B12 eksikliği... Şaka maka, bu işin şakası yok. İnsan kendini bir garip hisseder, ne olduğunu anlamazsın ama bir şeylerin ters gittiğini bilirsin. Diyorsun ki, “Bu yorgunluk nereden çıktı abi?” Hani bazen uykudan yeni kalkmışsın ama sanki hala yataktasın gibi. O kadar yorgun, o kadar bitkin. Aslında vücut sana bağırıyor, “B12’ye ihtiyacım var!” diye. Ama sen duymuyorsun. Duymadıkça da o kendini daha çok hissettiriyor.
Zihnin bir garip, bulanık mı bulanık. Odaklanamıyorsun, unutkanlık başının belası olmuş. Her şeyi mi unutursun? İşte tam da o noktada düşünüyorsun, “Bende bir tuhaflık var ama ne?” Beyin sisli, adeta kapalı bir havada ilerlemeye çalışıyorsun. Ha, bu arada, el ayak uyuşması, karıncalanma gibi şeyler de cabası. Hani dersin ya, “Beynimle vücudum arasında bir kopukluk var sanki.” İşte tam da bu.
Kendini depresif hissetmen de cabası. Her şey üst üste gelir, bir de bakmışsın ki ruh hali diplerde. Bir türlü yukarı çıkamıyorsun. Her şey tatsız, tuzsuz. “Ne oluyor bana?” diye sorup duruyorsun. Cevabı basit aslında. B12 eksikliği... Evet, doğru duydun. Küçücük bir vitamin eksikliği bu kadar büyük sonuçlar doğurabiliyor.
Ve o dil var ya, o dil... O bile isyan ediyor bazen. Dil yaraları, ağrılar... Hiç ummadığın bir yerden vuruyor. Hani dersin ya, “Dilimin altında bir şey mi var?” Evet, var, eksiklik var. Bir de kansızlık meselesi var tabii. B12 eksikliği, kansızlıkla el ele kol kola gezer. Yani, bedeninde yeteri kadar kırmızı kan hücresi yok. Sonuç? Yine yorgunluk, yine bitkinlik.
Bir de üstüne sinir sistemin etkilenir. Sinirli, gergin bir insan haline gelirsin. Hayatın tadı tuzu kalmaz. Anlayacağın B12 eksikliği vücudunu bir savaş alanına çevirir. Her şey birbirine girer. İnanması zor ama işte böyle. O yüzden, “Ne yapmalı?” dersen, önce bir kan testi yaptırmak iyi bir başlangıç olabilir. Sonrası mı? O zaten kendiliğinden gelir...
Zihnin bir garip, bulanık mı bulanık. Odaklanamıyorsun, unutkanlık başının belası olmuş. Her şeyi mi unutursun? İşte tam da o noktada düşünüyorsun, “Bende bir tuhaflık var ama ne?” Beyin sisli, adeta kapalı bir havada ilerlemeye çalışıyorsun. Ha, bu arada, el ayak uyuşması, karıncalanma gibi şeyler de cabası. Hani dersin ya, “Beynimle vücudum arasında bir kopukluk var sanki.” İşte tam da bu.
Kendini depresif hissetmen de cabası. Her şey üst üste gelir, bir de bakmışsın ki ruh hali diplerde. Bir türlü yukarı çıkamıyorsun. Her şey tatsız, tuzsuz. “Ne oluyor bana?” diye sorup duruyorsun. Cevabı basit aslında. B12 eksikliği... Evet, doğru duydun. Küçücük bir vitamin eksikliği bu kadar büyük sonuçlar doğurabiliyor.
Ve o dil var ya, o dil... O bile isyan ediyor bazen. Dil yaraları, ağrılar... Hiç ummadığın bir yerden vuruyor. Hani dersin ya, “Dilimin altında bir şey mi var?” Evet, var, eksiklik var. Bir de kansızlık meselesi var tabii. B12 eksikliği, kansızlıkla el ele kol kola gezer. Yani, bedeninde yeteri kadar kırmızı kan hücresi yok. Sonuç? Yine yorgunluk, yine bitkinlik.
Bir de üstüne sinir sistemin etkilenir. Sinirli, gergin bir insan haline gelirsin. Hayatın tadı tuzu kalmaz. Anlayacağın B12 eksikliği vücudunu bir savaş alanına çevirir. Her şey birbirine girer. İnanması zor ama işte böyle. O yüzden, “Ne yapmalı?” dersen, önce bir kan testi yaptırmak iyi bir başlangıç olabilir. Sonrası mı? O zaten kendiliğinden gelir...
