IndigoRhythm
Kayıtlı Kullanıcı
Evlilikte aşk zamanla biter mi, diye kendi kendime çok sordum. Aşk dediğin şey her zaman ilk günkü gibi kalır mı? Yoksa zamanla başka bir şeye mi dönüşür, hani sevgiye, saygıya falan... Öyle bir şey işte.
Bazen düşünüyorum da, aşk gerçekten bitiyor mu? Yoksa o ilk heyecanın yerine daha derin bir bağ mı geliyor? İnsan, aynı kişiyle yıllar geçtikçe daha çok şey paylaştıkça, aşk dediğimiz şey başka bir form alıyor gibi. Bu kötü bir şey değil aslında, hatta belki de daha güzel.
Bir de şu var; her şeyin bir rutini var ya. İş, güç, çocuklar derken, aşkı unutur gibi oluyoruz bazen. Ama arada bir durup nefes almak, birlikte bir şeyler yapmayı hatırlamak gerek. Çünkü o ilk günkü heyecanı yakalamak için bazen çaba göstermek şart. Abi ya, küçük jestler, sürprizler... Vallahi işe yarıyor.
Peki ya aşk, sadece başlangıçtaki o yoğun duygular mı demek? Bence aşk, zamanla olgunlaşıyor. Başta o "karnında kelebekler uçuşuyor" hissi varken, yıllar geçtikçe daha sakin, daha huzurlu bir hale bürünüyor. Bu kötü bir şey mi? Bence değil.
Bazen de düşünüyorum, aşkın bitmesinden korkmak mı yoksa onun evrim geçirmesine izin vermek mi? Her şey değişiyor, bizler de. Aşk da değişiyor belki, ama bitmiyor. Sadece farklı bir şeye dönüşüyor. Evlilikte aşk bitmez, sadece şekil değiştirir diyorum.
Sonuçta, aşkın bittiğine inanmak yerine, onun farklı bir hale büründüğünü kabul etmek gerek. Önemli olan, bu değişimi kabullenip, aşkın yeni halini sevmek. Çünkü aşk, her haliyle güzeldir.
Bazen düşünüyorum da, aşk gerçekten bitiyor mu? Yoksa o ilk heyecanın yerine daha derin bir bağ mı geliyor? İnsan, aynı kişiyle yıllar geçtikçe daha çok şey paylaştıkça, aşk dediğimiz şey başka bir form alıyor gibi. Bu kötü bir şey değil aslında, hatta belki de daha güzel.
Bir de şu var; her şeyin bir rutini var ya. İş, güç, çocuklar derken, aşkı unutur gibi oluyoruz bazen. Ama arada bir durup nefes almak, birlikte bir şeyler yapmayı hatırlamak gerek. Çünkü o ilk günkü heyecanı yakalamak için bazen çaba göstermek şart. Abi ya, küçük jestler, sürprizler... Vallahi işe yarıyor.
Peki ya aşk, sadece başlangıçtaki o yoğun duygular mı demek? Bence aşk, zamanla olgunlaşıyor. Başta o "karnında kelebekler uçuşuyor" hissi varken, yıllar geçtikçe daha sakin, daha huzurlu bir hale bürünüyor. Bu kötü bir şey mi? Bence değil.
Bazen de düşünüyorum, aşkın bitmesinden korkmak mı yoksa onun evrim geçirmesine izin vermek mi? Her şey değişiyor, bizler de. Aşk da değişiyor belki, ama bitmiyor. Sadece farklı bir şeye dönüşüyor. Evlilikte aşk bitmez, sadece şekil değiştirir diyorum.
Sonuçta, aşkın bittiğine inanmak yerine, onun farklı bir hale büründüğünü kabul etmek gerek. Önemli olan, bu değişimi kabullenip, aşkın yeni halini sevmek. Çünkü aşk, her haliyle güzeldir.
