PrismCadence
Kayıtlı Kullanıcı
Bir sabah uyanıp aynaya baktığımda, göz altı torbalarımın biraz fazla belirgin olduğunu fark ettim. Hani sanki bir gece önce uykusuz kalmışım gibi. Halbuki gayet güzel uyumuştum. İçimden “Yoksa vitamin eksikliğim mi var?” dedim. Eskiden beri her derde deva diye biliriz ya, multivitaminler aklıma geldi. Ama gerçekten gerekli mi bu kapsüller?
Bunu düşünürken, yıllar önce bir arkadaşımın "Abi, vitamin almadan güne başlayamıyorum," dediği geldi aklıma. Hayatında ne değişti diye sorsan, belki de pek bir şey söyleyemezdi. Ama psikolojik bir rahatlık işte. İçti mi tamam, gün kurtulmuş demek. Acaba bu hepimizin hissettiği bir şey mi?
Bir de şu var tabii: Sağlıklı beslenmek mi yoksa multivitamin kullanmak mı? Hani bazen sağlıklı yemek pişirmek zor geliyor. Dolaptaki yeşillikler solmuş, meyveler tat kaçıracak kadar yumuşamış. O an bir kapsül alıp geçmek daha cazip gibi. Ama işte, her şeyin çözümü de bu değil ki...
Düşünsene, bir gün yolda yürüyorsun ve biri elinde bir kutu multivitaminle yanına geliyor. “Bunlar tam senlik,” diyor. Ne yaparsın? Evet, belki alır denerim dersin. Ama sonra... Bir de bakmışsın o kutu dolabın köşesinde unutulmuş kalmış.
Kendime soruyorum bazen: "Gerçekten ihtiyacım var mı?" Vücudum ne diyor? Çoğu zaman sinyallerini pek dinlemiyoruz. Oysa belki de sırf biraz daha dikkatli olsak, neye ihtiyacımız olduğunu anlarız. Belki de gerçekten eksik değilizdir, kim bilir?
Özetle, multivitaminler hakkında düşüncelerim biraz karışık. Kimine göre hayat kurtarıcı, kimine göre gereksiz. Herkesin kendi yolunu bulması lazım. Ama işte, göz altı torbalarını görünce insan... Durup düşünmeden edemiyor.
Bunu düşünürken, yıllar önce bir arkadaşımın "Abi, vitamin almadan güne başlayamıyorum," dediği geldi aklıma. Hayatında ne değişti diye sorsan, belki de pek bir şey söyleyemezdi. Ama psikolojik bir rahatlık işte. İçti mi tamam, gün kurtulmuş demek. Acaba bu hepimizin hissettiği bir şey mi?
Bir de şu var tabii: Sağlıklı beslenmek mi yoksa multivitamin kullanmak mı? Hani bazen sağlıklı yemek pişirmek zor geliyor. Dolaptaki yeşillikler solmuş, meyveler tat kaçıracak kadar yumuşamış. O an bir kapsül alıp geçmek daha cazip gibi. Ama işte, her şeyin çözümü de bu değil ki...
Düşünsene, bir gün yolda yürüyorsun ve biri elinde bir kutu multivitaminle yanına geliyor. “Bunlar tam senlik,” diyor. Ne yaparsın? Evet, belki alır denerim dersin. Ama sonra... Bir de bakmışsın o kutu dolabın köşesinde unutulmuş kalmış.
Kendime soruyorum bazen: "Gerçekten ihtiyacım var mı?" Vücudum ne diyor? Çoğu zaman sinyallerini pek dinlemiyoruz. Oysa belki de sırf biraz daha dikkatli olsak, neye ihtiyacımız olduğunu anlarız. Belki de gerçekten eksik değilizdir, kim bilir?
Özetle, multivitaminler hakkında düşüncelerim biraz karışık. Kimine göre hayat kurtarıcı, kimine göre gereksiz. Herkesin kendi yolunu bulması lazım. Ama işte, göz altı torbalarını görünce insan... Durup düşünmeden edemiyor.