TurquoiseDome
Kayıtlı Kullanıcı
Bir sabah uyandınız ve her şeyin bir rüyadan ibaret olmasını dilediniz. O tanıdık ağırlık, o iç sıkıntısı yine kapınızı çaldı. Narsist bir ilişkide olmak böyle bir şey işte; sürekli bir sarmal, sürekli bir döngü. Peki, nasıl kurtulacağız bundan? Önce kendimize inanacağız, çünkü biz de değerliyiz. Yalnızca bunu hatırlamamız gerekiyor. Bunu unutuyoruz, değil mi? Kendi değerimizi, kendi güzelliğimizi...
İçimizde bir yerlerde, kalbimizin derinliklerinde yankılanan bir ses var. “Yeter artık!” diyen o ses. Belki de bugüne kadar hep bastırdık, sustuk. Ama artık zamanı geldi. Kendi sesimizi duyurmanın, kendi yolumuzu çizmenin vakti geldi. Hayatta tek bir hedefimiz var: Kendimiz olmak. Bunu başarmak için önce o zararlı bağları çözmemiz gerekiyor. Evet, hiç kolay değil, ama imkânsız da değil. Bir adım, bir adım daha... ve sonunda özgürlük!
Bazen düşünüyoruz: “Ya onsuz yapamazsam?” İşte o anlar, en zor anlar. Ama unutmayalım, onsuz da varız, onsuz da bir hayatımız var. Bir yolculuk bu, kendimize doğru bir yolculuk. Her adımda daha da güçleniyoruz, her adımda daha da kendimiz oluyoruz. Elimizi uzatalım, o içimizdeki çocuğa, o yaralı ama hala umut dolu çocuğa. Ona sarılalım, onu kucaklayalım. Çünkü en çok onun sevgiye ihtiyacı var.
Kendi hikayemizi yazmanın tam zamanı. Özgürlüğe giden bu yolda, kendimize yeni bir sayfa açmanın tam zamanı. Çünkü biz, her şeyin en güzelini hak ediyoruz. Bu yolculukta belki düştük, belki yara aldık, ama her seferinde kalktık. Kalkacağız da! Çünkü biz, kendi kahramanlarımızız. Şimdi cesur olma zamanı. Şimdi kendi hikayemizi yazma zamanı. Şimdi... şimdi başlama zamanı.
İçimizde bir yerlerde, kalbimizin derinliklerinde yankılanan bir ses var. “Yeter artık!” diyen o ses. Belki de bugüne kadar hep bastırdık, sustuk. Ama artık zamanı geldi. Kendi sesimizi duyurmanın, kendi yolumuzu çizmenin vakti geldi. Hayatta tek bir hedefimiz var: Kendimiz olmak. Bunu başarmak için önce o zararlı bağları çözmemiz gerekiyor. Evet, hiç kolay değil, ama imkânsız da değil. Bir adım, bir adım daha... ve sonunda özgürlük!
Bazen düşünüyoruz: “Ya onsuz yapamazsam?” İşte o anlar, en zor anlar. Ama unutmayalım, onsuz da varız, onsuz da bir hayatımız var. Bir yolculuk bu, kendimize doğru bir yolculuk. Her adımda daha da güçleniyoruz, her adımda daha da kendimiz oluyoruz. Elimizi uzatalım, o içimizdeki çocuğa, o yaralı ama hala umut dolu çocuğa. Ona sarılalım, onu kucaklayalım. Çünkü en çok onun sevgiye ihtiyacı var.
Kendi hikayemizi yazmanın tam zamanı. Özgürlüğe giden bu yolda, kendimize yeni bir sayfa açmanın tam zamanı. Çünkü biz, her şeyin en güzelini hak ediyoruz. Bu yolculukta belki düştük, belki yara aldık, ama her seferinde kalktık. Kalkacağız da! Çünkü biz, kendi kahramanlarımızız. Şimdi cesur olma zamanı. Şimdi kendi hikayemizi yazma zamanı. Şimdi... şimdi başlama zamanı.